Możliwość wszczęcia, w trakcie toczącej się sprawy o rozwód, postępowania o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej przez osobę, pod której pieczą pozostaje dziecko, na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem P 11/26
Podmiot inicjujący postępowanie: Sad Rejonowy w Koninie III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Pytanie prawne czy przepis art. 4451 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tj. z dnia 10 października 2024 r. Dz.U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.; dalej „kpc”) w zakresie w jakim stanowi o braku możliwości wszczęcia, w czasie trwania procesu o rozwód lub o separację, przed sądem opiekuńczym odrębnego postępowania jedynie w wypadku postępowania «o ustalenie kontaktów» z małoletnim, a zarazem pomija - z takim samym skutkiem procesowym - postępowanie uregulowane przepisem art. 59815 § 1 kpc, tzn. o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem, jest niezgodny:
1) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że nie wypełnia standardu tzw. przyzwoitej (dobrej) legislacji;
2) z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez to, że narusza zasadę równości praw i sprowadza skutek nierównego traktowania praw dzieci, jako uczestników w dwóch różnych postępowaniach prowadzonych przed różnymi sądami w Polsce, w zakresie koniecznego brania udziału w czynnościach proceduralno-dowodowych;
3) z art. 72 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że nie zapewnia dziecku należytego poziomu ochrony procesowej jego praw, narażając dziecko na konieczność wielokrotnego udziału w dowodowym procesie diagnozy psychologicznej, przed dwoma różnymi sądami, w obu - równolegle toczących się - postępowaniach sądowych, bo z jednej strony w postępowaniu inicjowanym wnioskiem o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za nie przestrzeganie ustaleń dotyczących kontaktów z dzieckiem, a z drugiej strony w postępowaniu o rozwód rodziców takiego dziecka;
4) z art. 3 ust 1 Konwencji o prawach dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz.U. z 1991 r. Nr 120, poz. 526, ze zm.) przez to, że nie zapewnia dziecku należytego poziomu ochrony procesowej jego praw, narażając dziecko na konieczność wielokrotnego udziału w dowodowym procesie diagnozy psychologicznej, przed dwoma różnymi sądami, w obu - równolegle toczących się - postępowaniach sądowych, bo z jednej strony w postępowaniu inicjowanym wnioskiem o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za nie przestrzeganie ustaleń dotyczących kontaktów z dzieckiem, a z drugiej strony w postępowaniu o rozwód rodziców takiego dziecka;
5) z art. 24 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej z dnia 30 marca 2010 r. (Dz.Urz.UE.C Nr 83, str. 389) przez to, że nie zapewnia dziecku należytego poziomu ochrony procesowej jego praw, narażając dziecko na konieczność wielokrotnego udziału w dowodowym procesie diagnozy psychologicznej, przed dwoma różnymi sądami, w obu - równolegle toczących się - postępowaniach sądowych, bo z jednej strony w postępowaniu inicjowanym wnioskiem o zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za nie przestrzeganie ustaleń dotyczących kontaktów z dzieckiem, a z drugiej strony w postępowaniu o rozwód rodziców takiego dziecka.